۲- انسان شناسی ایرانی در حال شکل گیری و تحقق است که شامل مجموعه مطالعات مردم نگاری که درباره فرهنگ ایرانی است می شود. این مطالعات به دو بخش عام و خاص تقسیم می شوند. بخش عام به مطالعه در زمینه ایران شناسی می پردازد ودر بخش خاص ما با مطالعات قوم شناسی ایرانی و اقوام و گروههای مختلف ایرانی روبرو هستیم.
یکی از مسائلی که همواره مد نظر است اینست که چرا و از چه زمانی ایرانیان به فکر فرهنگ و هویت خود افتادند. هنگامی که فرهنگ ایرانی در تعامل با فرهنگ های متفاوت قرار گرفت و در اثر این تعاملات مشکلات فرهنگی وتفاوتها نیز نمود پیدا کردند و ایرانیان به فکر فرهنگ و هویت خود افتادند.
آشنایی با دیگر فرهنگ ها در ایران در زمان قاجاریه به اوج خود رسید. سفرهای ناصرالدین شاه به اروپا و تاسیس مدرسه دارالفنون توسط امیرکبیر و اعزام گروهی از روشنفکران به غرب موجب تقابل دو فرهنگ سنت و مدرن گردید.
با آشنایی روشنفکران با فرهنگ غرب که خواستار پیشرفت بودند تجددگرایان در برابر روحانیون و سنت گرایان مذهبی قرار گرفتند.
به طور کلی فرهنگ در ایران شامل ۳ بخش فرهنگ ملی (فرهنگ ایران باستان) - فرهنگ مذهبی (فرهنگ تشیع) و فرهنگ مدرن (فرهنگ غربی) می شود.
انسان شناس برای برقراری رابطه بین ملی گرایی و مدرنیسم به مطالعه آثار مکتوب باقی مانده از دوران گذشته همچون شاهنامه فردوسی و نیز توجه به آداب و رسوم گذشته همچون نوروز می پردازد.


